Het verhaal van Denice

Hallo, ik ben Denice en ik woon samen met mijn moeder, 2 honden en 1 kat. Via het sociale wijkteam ben ik bij Prolis terecht gekomen. Ik had moeite met het bespreken van mijn emoties en dan vooral omtrent mijn vader die niet bij ons woont. Ook had ik moeite om mijn plek te vinden in de klas.

Inmiddels kan ik zeggen dat ik mijn plek heb gevonden in de klas. Ook het praten over mijn gevoelens gaat makkelijker, het lukt nog niet altijd maar dat is niet erg. Ik heb hierin al veel geleerd.

Wat mij heeft geholpen is dat ik niet alleen in een kantoor heb hoeven praten. Omdat mijn begeleidster geïnteresseerd was in mij en dat we konden praten over mijn interesse was het voor mij makkelijker om over mijzelf te praten. Het hielp dan dat we samen konden lopen, fietsen, naar de speeltuin en soms hardlopen om samen te praten. Het maken van tekeningen, over hoe ik me in voor mij lastige situaties voelde, hielp mij enorm omdat ik het dan niet hoefde te zeggen maar kon tekenen.

Als ik iemand ander Prolis zou aanraden zou ik zeggen dat ze goed hun werk doen en diep op de onderwerpen in gaan. Ik geef hun een 9.