Het verhaal van Bart (11)

Om het verhaal van de begeleiding van Robbert aan Bart in beeld te brengen heb ik een kort interview met Bart gehouden.

Wat was de reden dat Robbert bij jou kwam?

Ik was vaak erg boos op mijzelf en ik had daar last van. Soms wilde ik na de voetbaltraining de sloot in rijden omdat ik het niet goed gedaan had. Ook anderen hadden daar last van zoals de kinderen in mijn voetbalteam, op school en thuis (mijn moeder, broer en zus).

Hoe ging de kennismaking?

De eerste keer was ik best zenuwachtig. Ik wist niet of ik antwoord zou weten op alle vragen. Maar het was gewoon gezellig en het ging goed. Ik heb mijn kamer laten zien. En later kwam hij ook nog een keertje bij mijn voetbaltraining kijken.

Wat hebben jullie gedaan tijdens de gesprekken?

We hebben de emotie thermometer besproken om te snappen hoe het werkt met boos worden. We hebben ook een rollenspel gedaan.

We hebben een cirkel gemaakt van mensen met wie ik een goede band heb en met wie ik een minder goede band heb.

We hebben gewerkt met de 5 g’s om lastige situaties beter te begrijpen. Dat schema maakte ik in het begin iedere week wel een keer samen met mama.

We hebben ook gepraat over mijn papa en dat ik hem mis en Robbert heeft me geholpen een brief aan hem te schrijven waarin ik kon vertellen wat ik voelde.

We hebben ook geknikkerd en gevoetbald en koekjes gebakken.

Wat heb je geleerd?

Ik heb geleerd om minder hoge eisen aan mezelf te stellen en tevreden te zijn met een voldoende ipv altijd met een 10.

Ik kan nu uit een situatie stappen wanneer ik het lastig vind. Ik kan beter een compromis zoeken. En ik weet wanneer ik er een volwassene bij moet halen. Ook op school bijvoorbeeld.

Ik heb leren omgaan met het missen van mijn papa en kan het beter accepteren.

En ik heb leren knikkeren!

Wat vond je van Robbert?

Ik vond hem aardig en soms grappig. Hij geeft duidelijke opdrachten en heel veel complimenten.

Wat wil je nog zeggen?

Het gaat veel gemakkelijker in je leven als je hulp vraagt en niet alles alleen wil doen.

Als moeder ben ik in mijn kracht gezet door Robbert. Ik werd bevestigd in wat ik goed deed in mijn opvoeding en kreeg handreikingen om, om te gaan met het gedrag van mijn kind wat lastig was. Bijvoorbeeld zijn boosheid.

Doordat we in een onveilige situatie hadden geleefd, was ik geneigd om bepaald gedrag van de kinderen te accepteren terwijl Robbert liet zien dat dat niet bij hun ontwikkelingsfase paste. Bijvoorbeeld een kind in de nacht bij mij in bed laten slapen.

Ik vond het prettig dat de gesprekken hier thuis plaatsvonden. De dynamiek werd direct duidelijk en Robbert kon daar adequaat op inspelen. Tussen de gesprekken door was hij ook bereikbaar voor vragen en om mee te denken in lastige situaties. Hij betrok het hele systeem in zijn begeleiding wanneer dat nodig was. Dat creëerde een bedding voor verandering.